[ Pobierz całość w formacie PDF ]

1.      Dziecko ma taką samą naturę jak człowiek dorosły – odżywia się, rośnie i broni dokładnie tak samo jak dorosły. Przyjmuje pokarm, cierpi, cieszą się, poszukuje, zupełnie jak dorośli. Dziecko ziała reaguje i żyje wg tych samych zasad, co dorośli. Między nimi nie ma różnicy w naturze tylko w stopniu rozwoju

2.      Być większym – nie znaczy być wyższym – Jest się wysokiego wzrostu wiec z tego tytułu niektórzy mają skłonność do uważania się za lepszych od innych. Zaleca stanąć na poziomie uczniów – być równym

3.      Zachowanie się dziecka w szkole jest uwarunkowane jego konstytucją psychofizyczną i stanem zdrowia – Skłonni jesteśmy do nieludzkiego twierdzenia,
iż dziecko, które źle pracuje lub zachowuje się nieodpowiednio, robi to naumyślnie
i przez złośliwość. Dziecko nie sjest w pełnio odpowiedzialne za swoje wady, jakie
w nim się dostrzega. Dzieci są takie same jak dorośli. Należy się dowiedzieć, co jest przyczyną niewłaściwego zachowania się dziecka

4.      Nikt – zarówno dziecko jak i dorosły – nie lubi żeby cokolwiek narzucać –
Gdy coś wybieramy to wybieramy z własnej woli a nie z przymusu innych. Gdy nas ktoś popycha do jakiegoś działania to automatycznie wywołuje w nas opozycję

5.      Nikt nie lubi stać równo w szeregu, bo oznacza to bierne podleganie cudzym rozkazom – Są np. gry lub zabawy sportowe, które z konieczności wymagają stania
w szeregu i odczuwane jest to jako konieczność i nie stwarza żadnego problemu bywają przypadki, gdy stawanie w szeregu jest koniecznością administracyjną, którym musimy się podporządkować razem z dziećmi

Niebezpieczny jest rozkaz, który dzieciom wydaje się, ze sprawia on złośliwą przyjemność dorosłemu chcącemu dowieść swej nieograniczonej władzy i pokazać,
że jego polecenia trzeba wykonywać.

6.      Nikt nie lubi być zmuszanym do jakiejś pracy, nawet, jeśli mu się nie wydaje szczególnie nieprzyjemna. Przymus działa paraliżująco – pierwszym odruchem
na rozkaz dorosłego jest automatyczna opozycja w stylu nie. Jest to okres, w którym dorośli pod pretekstem zdyscyplinowania dziecka zaznaczają swój autorytet przez surowe rozkazy.

7.      Każdy woli sam wybrać sobie prace, nawet, jeśli wybór wypadnie niekorzystnie – Samoistny wybór pracy lepiej wpływa na zapał i organizacje niż narzucona forma pracy.

8.      Nikt nie lubi działać na próżno, tzn. wykonywać czynności robota, podporządkowywać się myślom zaprogramowanym, w których sam nie bierze udziału

9.      Praca powinna być umotywowana – Techniczna możliwość stosowania w naszych klasach pracy żywej, pracy, którą się lubi

10.  Koniec z scholastyką – szkolarstwo to system pracy i życia właściwy tylko szkole, nie mający żadnej wartości poza nią, gdyż nie potrafi przygotować dziecka
do różnorodnych sytuacji życiowych

10    bs Niepowodzenie jest hamulcem, niszczycielem zapału i werwy – Cała technika szkoły tradycyjnej oparta jest na niepowodzeniu. Prymusi mają osiągnięcia w nauce
ze względu na szczególne uzdolnienia. Z kolei ci słabsi są przytłoczeni niepowodzeniami. Uwagi nauczycieli rzadko pozwalają się cieszyć dobrym wynikiem

10    bis po raz trzeci Naturalną potrzebą dziecka jest nie zabawa, lecz praca – w szkole podstawowej i średniej prym wiodą narzucone ćwiczenia i wypracowania, które mogą wzbudzić powierzchowne zainteresowanie. Jest to pedagogika pracy. Oryginalność polega na tworzeniu i upowszechnieniu technik narzędzi pracy

11.  Normalna drogą przyswajania wiedzy nie jest wcale obserwacja, lecz wyjaśnienie i pokaz, procesy właściwe szkole tradycyjnej, lecz doświadczenie po omacku, stanowiące naturalną i powszechną drogę działania – szkoła tradycyjna posługuje się wyjaśnieniem. Doświadczenia występują przeważnie jako uzupełnienie demonstracji. Wykład nawet poparty pokazem przynosi jedynie wiedze powierzchowną i formalna, która nigdy nie zakorzeni się w życiu jednostki, w jej środowisku. Drogą do zdobycia kultury jest doświadczanie poszukujące.

12.  Pamięć, której szkoła tradycyjna przypisuje tak ważna rolę, jest tylko cenna
i wartościowa, gdy jest wiązana z doświadczeniami poszukującymi i gdy służy życiu – W przeciwnym wypadku spełnia ona jedynie role taśmy magnetofonowej, która zapisuje słowa, aby je odtworzyć bez najmniejszego udziału inteligencji. Umieć na pamięć znaczy nie umieć. Wg szkolarzy pamięć nie doskonali się ćwiczeniami. Mechaniczne posługiwanie się pamięcią prowadzi do jej znużenia i zaniku.

13.  Przyswojenie wiedzy odbywa się wbrew temu, co się nieraz sądzi nie poprzez wyuczenie reguł i prawideł, lecz przez doświadczenie – Zaczynać naukę od reguł
i prawideł w języku ojczystym, w matematyce, sztuce to, umieszcac pług przed wołami. Reguł i prawa są owocem doświadczenia, bo inaczej są tylko formułami bez wartości

14.  Inteligencja nie jest wyodrębnioną zdolnością działającą niby w zamkniętym obwodzie, niezależnie od innych sił życiowych człowieka – Inteligencja sama
w sobie nie istnieje. Jest ona podobnie jak zdrowie synteza ściśle z sobą powiązanych elementów. Inteligencja jest zdolnością wchłaniania doświadczeń. Im bardziej wrażliwa na doświadczenia tym bardziej się rozwija

15.  Szkoła traci tylko jeden rodzaj inteligencji abstrakcyjnej, działającej poza realną rzeczywistością za pośrednictwem słów i pojęć utrwalonych w pamięci – Jednostki, u których rozwijano ten rodzaj inteligencji będą zdolne mówić
po mistrzowsku na każdy temat. Inne rodzaje inteligencji:

a.       Inteligencja rąk

b.      Inteligencja artystyczna

c.       Inteligencja poznawcza

d.      Inteligencja twórcza

e.       Inteligencja polityczna

Społeczeństwo współczesne odczuwa silną potrzebę wszechstronnie uzdolnionych kadr

16.  Dziecko nie lubi słuchać wykładów – Nie jest to spowodowane, roztargnięciem lub lennictwem. Zarówno dziecko jak i dorosły nie chętnie wysłuchują wykładów, (czego nie prosili). Wykłady z reguły nie są mile widziana formą nauki, dlatego tłumaczy słabe wyniki w nauce. Nikt nie słucha wykładu. Organizować lekcje w taki sposób, aby dziecko zaczęło działać samodzielnie

17.  Dziecko nie odczuwa zmęczenia przy takiej pracy, która związana jest z jego życiem i jest niejako funkcjonalna – Zarówno dla dzieci jak i dorosłych jest męczący wysiłek niezgody z pragnieniami i do którego zostało się zmuszonym. Szkoła tradycyjna uznaje, że dziecko może maksymalnie pracować przez 40 minut
a potem 10 minut przerwy. Dziecko zajęte interesującymi czynnościami może pracować bez przerwy nawet kilka godzin

18.  Nikt ani dziecko ani dorosły nie lubi kontroli i kary, które zawsze odczuwa jako ujmę dla swej godności osobistej, szczególnie wtedy, gdy odbywa się publicznie – Wymagana jest podstawa wspierająca. Zainteresowanie dziecka jego pracą i życiem jest jednym z głównych celów

19.  Stopnie i lokaty są zawsze błędem – Stopień jest oceną wystawioną dziecku za jego pracę przez dorosłego człowieka. Miałaby wartość gdyby była obiektywna. Rodzice
i dzieci obstawiają przy tej formie oceniania gdyż, jeżeli brakuje współpracy i ochoty pracy jest zawsze najskuteczniejszym środkiem sankcji i współzawodnictwa

20.  Mówcie jak najmniej – Stara pedagogika skłania do mówienia i wyjaśniania nawet, gdy nic się nie udaje. Nakazuje oszczędzać siły strunowe. Im mniej mówicie tym więcej zdołacie

21.  Dziecko nie lubi pracy zbiorowej, której wszyscy muszą się podporządkować. Lubi ono pracę indywidualną lub w obrębie spółdzielczej wspólnoty – Wszystkie metody nakazujące robienie dzieciom tych samych rzeczy tym samym czasie jest potępieniem. Wymaganie od nich by robili równe postępy jest czymś bezsensownym, Jedni denerwują się, bo drepczą w miejscu inni nie nadążają. Każda jednostka powinna zachować maksimum swojej indywidualności

22.  Porządek i karność są w klasie konieczne

23.  Kary są zawsze błędem. Są one dla wszystkich upokarzające i nigdy nie odnoszą zamierzonego skutku. Są najwyżej złem koniecznym – Jeśli dzieci były często bite w domu to już przyswoiły sobie pewne sposoby bycia oparte na zasadzie razów.
Jeśli są źle odżywione mają złe warunki mieszkaniowe i nie przyzwyczajono ich do pracy to powstał błąd bez ich winy (pedagogów)

24.  Nowe życie w szkole, zakłąda współdziałanie – tzn. zarządzanie życiem i pracą
w szkole przez jej użytkowników, razem z nauczycielami

25.  Przeludnione klasy są zawsze błędem pedagogicznym – Gdyby chodziło jedynie
o przekazywanie wiadomości dzieciom, to można czasem pogodzić z dużą liczbą osób w klasie. Ale przezywanie info jest mniej ważną funkcja szkoły. Najważniejsze to ukształtowanie z dziecka człowieka jutra, moralnego, uspołecznionego pracownika

26.  Aktualna koncepcja wielkich kombinatów szkolnych doprowadza do anonimowości nauczycieli i uczniów. Jest, więc błędem pedagogicznym i hamulcem postępu – Małe szkoły wioskowe są sympatyczną rodzina. Koło 6 klas. Przy większej liczbie klas wpada się w wielkie zbiorowisko podobne do koszar.

27.  Przyszły ustrój demokratyczny przygotowuje się przez demokratyczne wychowanie –

28.  Nie można wychowywać bez okazywania szacunku. Poszanowanie godności osobistej uczniów, którzy nawzajem szanują swoich nauczycieli jest jednym pierwszych warunków odnowy szkoły

29.  Opozycja reakcji pedagogicznej składnika reakcji społecznej i politycznej jest również niezmienną prawda, którą niestety musimy się liczyć nie mogąc jej uniknąć i naprawić

30.  Optymistyczna wiara w siebie

[ Pobierz całość w formacie PDF ]